Kanıt dosyası

Göktürkler genetik olarak kimdi?

2023’te bir Aşina prensesinin genomu yayımlandığında sosyal medyada iki zıt manşet dolaştı: “Göktürkler Doğu Asyalıydı” ve “bu tek bir kadın, bir şey kanıtlamaz.” Elimizdeki bütün Türk dönemi genomlarına birlikte bakmak gerekiyor.

Son güncelleme: 24 Ekim 2026 Kanıt türü: Hakemli / akademik Birincil kaynak
Kısa cevap

Karışık bir nüfus ve doğu kökenli olduğu düşünülen bir hanedan. Moğolistan’daki Türk dönemi mezarlarından genomu okunan kişilerin Batı Avrasya kökenli payı sıfırdan neredeyse tama kadar değişiyor; tek bir “Göktürk profili” tanımlanamıyor. Göktürk Kağanlığı bir halk değil, çok boylu bir imparatorluktu.

Hanedandan bilinen tek genom, Çin’de bir imparatorla evlendirilen bir Aşina prensesine ait. Bu genomun büyük çoğunluğu (Batı Avrasya payı yalnız %2,3–3,9) Kuzeydoğu Asya kökenli. Bu, Aşina hanedanının doğu kökenli olduğu görüşünü destekler. Ama tek bir kadına dayanır; annesi bilinmez ve Aşina erkek soyunun Y kromozomu hiç belirlenmedi.

Kanıtlar

1

Aşina İmparatoriçesi: hanedandan tek genom

Hakemli / akademik Birincil kaynak

Zhou Shu’ya göre Kuzey Zhou imparatoru Wu’nun eşi, Göktürk kağanı Mukan’ın kızıydı. 568’de saraya geldi, 582’de 32 yaşında öldü ve eşinin türbesine gömüldü[1]:

武帝阿史那皇后,突厥木扞可汗俟斤之女。

“İmparator Wu’nun eşi Aşina İmparatoriçesi, Türk Mukan Kağan’ın kızıdır.”

Zhou Shu 9 · bölüm 9, imparatoriçe biyografileri

Yang ve ark. 2023’te bu türbedeki kadın iskeletinden genom elde etti. Radyokarbon tarihi (MS 564–650) imparatoriçenin yaşam süresiyle uyumlu; kimlik mezar bağlamına dayanıyor. Bulgular[2]:

Yazarların vardığı sonuç: Göktürklerin kökeni Kuzeydoğu Asya’dadır; “batı kökeni” ve “çoklu köken” hipotezleri çürütülmüştür; Türk dilleri büyük bir göçle değil, kültürel yayılmayla yayılmıştır. Aynı paragrafta yazarlar Türk Kağanlığı nüfuslarının “çoklu kaynağına” da işaret eder[2].

Sınırlar önemli. Yayın bir “editöre mektup”tur; ayrıntılar ek tablolarda. Veri tek bir bireye ait ve çok düşük kapsamlı (0,2×). Birey kadın olduğu için Y kromozomu yok. Annesi kaynaklarda adlandırılmaz; kağan ailelerinin evlilik ittifakları düşünülürse tek bir prensesin genomu “Aşina boyunun” ortalaması sayılamaz. Batı Avrasya karışımına verilen tarih de belirsiz ve çok geniş bir hata payı taşıyor. Ekim 2026 itibarıyla bu çalışmaya yönelik hakemli bir eleştiri ya da yanıt bulamadık.

2

Moğolistan’daki Türk dönemi mezarları: çok karışık

Hakemli / akademik

Jeong ve ark. 2020’de Moğolistan’daki Türk dönemi mezarlarından 8 birey[3] inceledi. İkisi neredeyse tümüyle doğu Moğolistan’ın eski “Levha Mezar” profilinde; geri kalanlar arada, bazıları ağırlıkla batı kökenli. Batı bileşeni için en iyi vekil Sarmatlar[3].

Bir birey özel bir durum: Tang hanedanına bağlı Pugu (bir Tiele boyu) elçisinin türbesinde, giriş rampasında büyük olasılıkla kurban edilmiş, büyük ölçüde Han Çinlisi kökenli bir hizmetkâr. “Türk eliti” örneği sayılmamalı[3].

Bu bireylerdeki doğu–batı karışımının tarihi yaklaşık MS 500’e, yani Göktürk Kağanlığı’nın kuruluşundan (552) önceki Rouran dönemine düşüyor. Yazarlar Türk döneminde erkek ağırlıklı bir batı bozkırı katkısı ve Y kromozomunda Q hattının azalıp R ve J hatlarının artmasını gözler[3].

Doğu Moğolistan’daki iki Türk dönemi bireyi ise neredeyse tümüyle doğu kökenli çıktı. Biri soyunun yaklaşık yarısını Çin ilişkili bir kaynaktan alıyor; Aşina İmparatoriçesi’nde ise böyle bir katkı yok. Yazarlar orta Moğolistan’daki karışık tabloyla bu farkın, küçük örneklem ve bireylerin toplumsal statüsündeki belirsizlik ya da farklar yüzünden henüz yorumlanamayacağını belirtir[4]. Yani batı katkısı olmayan bir profil Türk döneminde yalnız kağan ailesine özgü değildi.

3

Orta Asya bozkırı: Türk dönemi askerleri

Hakemli / akademik

Kazakistan ve Kırgızistan’daki Türk dönemi bireylerini inceleyen Damgaard ve ark. 2018, Türk Kağanlığı’yla ilişkili elit askerlerin, bölgedeki daha önceki Tian Shan Hunlarına göre Doğu Asyalılara daha yakın olduğunu buldu. Yazarlar bunu Türk geleneklerinin Doğu Asya kökenli bir azınlık elit tarafından bozkır halkına benimsetildiği şeklinde yorumlar; bir Türk dönemi göçebesi ise belirgin Avrupa soyu taşıyan bir aykırı birey çıktı[5]. Örneklem birkaç kişiden ibarettir ve “azınlık elit” yorumu verinin kendisinden çok yazarların okumasıdır.

4

Baba hatları: AADR sayımı

Hakemli / akademik

Antik genom veritabanı AADR’de (sürüm v66.p1) Moğolistan’da Türk dönemine atanan ve Y kromozomu belirlenmiş erkekleri saydık: toplam 8 erkek[3, 4, 6].

Kaynak: AADR v66.p1, turk.kim sayımı. Bireylerin döneme ataması Jeong ve ark. 2020 ile Lee ve ark. 2024’ten; AADR etiketleri Jeong 2020 bireylerini yalnız “Erken Orta Çağ” diye işaretler. Bir J bireyi (TSB001) AADR’de J2, Jeong 2020’de J1 olarak çağrılmıştır.
KümeErkekHaplogruplar
Moğolistan, Türk dönemi8J2 3 · C 2 · R1a 1 · N 1 · D 1
Aynı küme, türbedeki hizmetkâr hariç7J2 3 · C 2 · R1a 1 · D 1

Tablo tek bir baskın baba hattı göstermiyor ve sayılar çok küçük. Xiongnu döneminde sık görülen Q hattı Türk dönemi örneklerinde hiç yok; bu, yukarıdaki gözlemle uyumlu. Sayıma giren J2 bireylerinden ikisi J-PH1795 alt dalında; bu dal Anadolu’daki bazı taşıyıcılarla da ilgili olduğu için ayrıca inceleniyor.

5

Aşina erkek soyunun haplogrubu bilinmiyor

Hakemli / akademik

Hakemli literatürde Aşina boyundan ya da Göktürk kağan ailesinden Y kromozomu belirlenmiş bir birey yok; bilinen tek Aşina genomu bir kadına ait[2]. Türk elitinden Y kromozomu bilinen kişiler başka boylardandır. Örneğin Türk dilli Şato boyunun 9. yüzyıl lideri Li Keyong neredeyse yarı yarıya doğu ve batı kökenlidir (%53,4 Eski Kuzeydoğu Asya · %46,6 Batı Bozkır) ve bir R1a-Z93 hattı taşır (R1a1a1b2∼AM01870[7]). Bu, Aşina hakkında bir şey söylemez.

Sosyal medyada dolaşan “Aşina haplogrubu R1a” gibi iddiaların bulabildiğimiz tek dayanağı, hakemli olduğu doğrulanamayan ve metnine erişilemeyen 2016 tarihli kısa bir yayındır. Örneklerin antik kalıntı mı, yoksa kendini bu boya bağlayan bugünkü kişiler mi olduğu bile belli değildir.

Bunu söylemek doğru değil

Sık duyulan ama desteklenmeyen iddialar

Açık sorular

Kaynaklar

  1. Linghu Defen (令狐德棻) vd. Zhou Shu (周書), bölüm 9, «Huanghou» (皇后). 636. Vikikaynak tam metni Birincil kaynak
  2. Yang, Xiao-Min vd. «Ancient genome of Empress Ashina reveals the Northeast Asian origin of Göktürk Khanate.» Journal of Systematics and Evolution 61, sayı 6 (2023): 1056–1064. doi:10.1111/jse.12938 Hakemli / akademik
  3. Jeong, Choongwon vd. «A dynamic 6,000-year genetic history of Eurasia’s Eastern Steppe.» Cell 183, sayı 4 (2020): 890–904. doi:10.1016/j.cell.2020.10.015 Hakemli / akademik
  4. Lee, Juhyeon, Takehiro Sato, Atsushi Tajima vd. «Medieval genomes from eastern Mongolia share a stable genetic profile over a millennium.» Human Population Genetics and Genomics (2024): 1–11. doi:10.47248/hpgg2404010004 Hakemli / akademik
  5. Damgaard, Peter de Barros vd. «137 ancient human genomes from across the Eurasian steppes.» Nature 557 (2018): 369–374. doi:10.1038/s41586-018-0094-2 Hakemli / akademik
  6. Mallick, Swapan vd. «The Allen Ancient DNA Resource (AADR) a curated compendium of ancient human genomes.» Scientific Data 11 (2024): 182. Kullanılan sürüm: v66.p1. doi:10.1038/s41597-024-03031-7 Hakemli / akademik
  7. Yu, Yao vd. «Ancient genomic profile of the Shatuo Turkic leader Li Keyong.» Journal of Genetics and Genomics 53, sayı 7 (2026): 1210–1222. doi:10.1016/j.jgg.2026.04.015 Hakemli / akademik
Bu sayfayı kaynak gösterin:
turk.kim. “Göktürkler genetik olarak kimdi?” Kanıt dosyası, 24 Ekim 2026. https://turk.kim/kanit/gokturk-genetigi.html

İlgili

MakaleGöktürklerin kökeni Kanıt dosyasıUygurlar Göktürklerle akraba mı? HaplogrupJ-PH1795