Makale

Göktürklerin kökeni: kaynaklar ve genomlar

“Türk” adını taşıyan ilk devlet, 6. yüzyılın ortasında Altay dağlarının eteğinden çıkıp birkaç on yılda bozkırın doğusundan Orta Asya’ya uzanan bir imparatorluk kurdu. Kim olduklarını üç tür kaynakla izleyebiliyoruz: komşularının yazdıkları, kendi yazıtları ve mezarlarından okunan genomlar.

Son güncelleme: 21 Ekim 2026 Kanıt türü: Birincil kaynak Hakemli / akademik Kitap, tez, ansiklopedi
Kısa cevap

Göktürkler, Aşina soyunun yönettiği çok boylu bir bozkır imparatorluğuydu. Çin kaynaklarına göre Aşinalar önce Altay’da Rouran Kağanlığı’nın demircileriydi; 552’de efendilerini yıkıp kendi kağanlıklarını kurdular. Hanedanın daha eski kökeni için kaynaklar üç farklı anlatı verir: Xiongnu’nun bir kolu, kuzeydeki So ülkesi ve Gansu’daki “karışık Hu”lar. İlk ikisinde soy bir kurda bağlanır.

Hanedandan bilinen tek genom, bir Aşina prensesine ait ve neredeyse tümüyle Kuzeydoğu Asya kökenli. Türk dönemi mezarlarındaki öteki kişiler ise çok karışık. İkinci Kağanlığın dili Türkçeydi; bunu kendi yazıtları doğrudan gösterir.

1. Kuruluştan yıkılışa: zaman çizelgesi

Göktürk tarihinin tarihleri büyük ölçüde Çin kaynaklarından gelir ve kaynaklar zaman zaman birbirini tutmaz. Aşağıda bir yıllık farkların olduğu yerler belirtildi.

Batı Kağanlığı’nın sonu için sık görülen “659” (Golden ve Tekin de bu yılı verir), Eski Tang Tarihi’ne göre son kağan Helu’nun öldüğü yıldır; yenilgisi ve teslimi 657 sonu ile 658 başına düşer[8, 12].

2. Çin kaynaklarında Aşina’nın kökeni

Aşina hanedanının kökeni için Çin kaynakları üç ayrı anlatı aktarır ve bunları uzlaştırmaya çalışmaz.

AnlatıKaynakÖzü
Xiongnu’nun ayrı koluZhou Shu 50 (636)Komşuları soyu yok eder; sağ kalan bir çocuğu bir dişi kurt besler; kurt Turfan’ın kuzeyindeki bir mağarada on oğul doğurur; Aşina bunlardan biridir.
So ülkesiZhou Shu 50Atalar Xiongnu’nun kuzeyindeki So ülkesindendir; kurttan doğmuş bir ata ve ağaca sıçrama yarışmasını kazanan Aşina.
Pingliang’ın “karışık Hu”larıSui Shu 84 (636)Gansu’daki Pingliang’dan; Kuzey Wei 439’da Kuzey Liang’ı yıkınca Aşina 500 haneyle Rouranlara kaçar ve Altay’a yerleşir.

İlk iki anlatı hanedanı bir kurt ataya bağlar. Zhou Shu bunu kendisi söyler: “Bu anlatılar farklı olsa da sonunda hepsi kurt soyudur.” Pingliang anlatısında kurt geçmez; ama Sui Shu da kurt efsanesini “bir rivayete göre” diye ayrıca aktarır[13]. Göktürklerin sancağında altın bir kurt başı bulunur, muhafızlarına da böri (kurt) denir[1]. Ayrıntılı karşılaştırma: Çin kaynaklarında Türklerin kökeni.

Kaynakların uzlaştığı tarihsel bilgi, Aşinaların Altay’ın güneyinde Rouranlara bağlı bir topluluk olduğu ve onlar için demircilik yaptığıdır. Rouran kağanı Anagui, Bumın’ın evlilik isteğini reddederken onu “benim demirci kölem” diye aşağılar[1]:

爾是我鍛奴,何敢發是言也?

“Sen benim demirci kölemsin, bu sözü söylemeye nasıl cüret edersin?”

Zhou Shu 50 · bölüm 50, Türkler

Göktürk devletinin ilk yıllarında Soğdlular önemli bir rol oynadı: Çin’in Türklere ilk elçisi bir Soğdluydu, kağanlığın bilinen en eski resmî yazıtı Soğdca yazıldı[3].

3. Türklerin kendi anlatısı

Göktürklerin kendi dillerinde yazdıkları en uzun metinler, İkinci Kağanlık döneminde Orhon vadisine dikilen yazıtlardır. Bu yazıtlarda ne kurt efsanesi ne de Altay’da Rouranlar için yapılan demircilik geçer. Köken, evrenin yaratılışıyla ve ilk kağanlarla başlar[10]:

Üze kök teŋri asra yağız yer kılıntukda, ekin ara kişi oğlı kılınmış. Kişi oğlınta üze eçüm apam Bumın Kağan, İştemi Kağan olurmış.

“Üstte mavi gök, altta yağız yer yaratıldığında, ikisinin arasında insan oğulları yaratılmış. İnsan oğullarının üzerine atalarım Bumın Kağan ile İştemi Kağan (tahta) oturmuş.”

Tekin 1998 · Kül Tigin, Doğu 1

Yazıtlar Doğu Kağanlığı’nın Çin’e yenilmesini (630) ve elli yıl süren bağımlılığı Türk halkının devletini kaybetmesi olarak anlatır. Ardından, Gök ve Türklerin kutsal yer-suyu “Türk halkı yok olmasın” diye İlteriş Kağan’ı yükseltir[10]. Kurt burada yalnız bir benzetme olarak geçer: İlteriş’in askerleri “kurt gibi”, düşmanları “koyun gibi”dir.

Bumın’ın adı 6. yüzyıl sonuna ait Soğdca Bugut yazıtında da bwmyn diye geçer[3]. Tekin, Orhon yazıtlarındaki “Bumın” biçimini yanlış sayıp Çince Tumen biçimini esas alır[10]; Bugut’taki yazım ise “Bumın” okumasını destekler. Bugut yazıtının kabartmasında, karnının altında bir insan figürü duran bir kurt (belki bir dişi kurt) görülür; Golden bunu kurt efsanesine açık bir gönderme sayar[3].

4. Genomlar ne gösteriyor?

Hanedandan bilinen tek genom, 568’de Kuzey Zhou imparatoru Wu ile evlendirilen Mukan Kağan’ın kızı Aşina İmparatoriçesi’ne ait. Yang ve ark. 2023’e göre bu genomun yalnız %2,3–3,9 kadarı Batı Avrasya kökenli; geri kalanı Eski Kuzeydoğu Asya kökenli ve en yakın olduğu antik gruplar Rouran, Xianbei, Kitan ve Mohe[14]. Bu oran iki qpAdm modelinden gelir; Batı Avrasya tarafındaki kaynak her ikisinde de Afanasievo’dur. Ana hattı F1d, yani Kuzeydoğu Asya’da yaygın bir mtDNA dalıdır. Yazarlar bundan Göktürklerin Kuzeydoğu Asya kökenli olduğu sonucunu çıkarır.

Moğolistan’daki Türk dönemi mezarlarındaki kişiler ise çok farklı bir tablo çiziyor: Batı Avrasya payı kişiden kişiye sıfırdan neredeyse tama kadar değişiyor ve karışım yaklaşık MS 500’e, Kağanlık kurulmadan önceye tarihleniyor[15]. Doğu Moğolistan’daki iki Türk dönemi bireyinde ise Batı Avrasya payı yok denecek kadar az; ama biri, Aşina İmparatoriçesi’nden farklı olarak, yarı yarıya Çin ilişkili bir soy taşıyor[16].

Bu tablo, doğu kökenli bir hanedanın, orta Moğolistan’da çok karışık bir bozkır nüfusunu yönettiği görüşüyle uyumludur. Ama hanedan tarafı tek bir kadına dayanıyor ve Aşina erkek soyunun Y kromozomu bilinmiyor. Ayrıntılar: Göktürkler genetik olarak kimdi?

5. Xiongnu ile bağ

Zhou Shu Türkleri “Xiongnu’nun ayrı bir kolu”, Yeni Tang Tarihi “eski Xiongnu’nun kuzey kısmı” sayar; Çin kaynakları Türk kağanının unvanlarını da Xiongnu unvanlarına benzetir[1, 9]. Bu, Çinli tarihçilerin Türkleri bozkırın eski düşmanı Xiongnu’nun devamı olarak gördüğünü gösterir. Kayıtların ayrıntısı ve sınırları: Çin kaynakları Göktürkleri Xiongnu’ya bağlar mı? Xiongnu’nun kendisinin kim olduğu ve hangi dili konuştuğu ise ayrı bir tartışmadır: Xiongnu kimdi?

6. Bunu söylemek doğru değil

Sık duyulan ama desteklenmeyen iddialar

7. Açık sorular

  1. Aşina soyunun gerçek kökeni neresiydi: Turfan, Gansu, Altay ya da daha kuzey?
  2. Kağan ailesinden bir erkeğin genomu bulunabilecek mi?
  3. “Türk” adı hanedanla birlikte mi doğdu, yoksa daha eski bir boy adı mıydı? Bkz. “Türk” adı ilk nerede geçer?

Kaynaklar

  1. Linghu Defen (令狐德棻) vd. Zhou Shu (周書), bölüm 50, «Yiyu xia · Tujue» (異域下·突厥). 636. Vikikaynak tam metni Birincil kaynak
  2. Sima Guang (司馬光). Zizhi Tongjian (資治通鑑), bölüm 159. 1084. Vikikaynak tam metni Birincil kaynak
  3. Golden, Peter B. An Introduction to the History of the Turkic Peoples. Wiesbaden: Harrassowitz, 1992. archive.org Kitap, tez, ansiklopedi
  4. Sima Guang (司馬光). Zizhi Tongjian (資治通鑑), bölüm 164. 1084. Vikikaynak tam metni Birincil kaynak
  5. Sima Guang (司馬光). Zizhi Tongjian (資治通鑑), bölüm 175. 1084. Vikikaynak tam metni Birincil kaynak
  6. Sima Guang (司馬光). Zizhi Tongjian (資治通鑑), bölüm 179. 1084. Vikikaynak tam metni Birincil kaynak
  7. Liu Xu (劉昫) vd. Jiu Tang Shu (舊唐書), bölüm 194上, «Tujue shang» (突厥上). 945. Vikikaynak tam metni Birincil kaynak
  8. Sima Guang (司馬光). Zizhi Tongjian (資治通鑑), bölüm 200. 1084. Vikikaynak tam metni Birincil kaynak
  9. Ouyang Xiu (歐陽修), Song Qi (宋祁) vd. Xin Tang Shu (新唐書), bölüm 215上, «Tujue shang» (突厥上). 1060. Vikikaynak tam metni Birincil kaynak
  10. Tekin, Talât. Orhon Yazıtları: Kül Tigin, Bilge Kağan, Tunyukuk. 2. baskı. İstanbul: Simurg, 1998. Kitap, tez, ansiklopedi
  11. Sima Guang (司馬光). Zizhi Tongjian (資治通鑑), bölüm 215 (742–746). 1084. Vikikaynak tam metni Birincil kaynak
  12. Liu Xu (劉昫) vd. Jiu Tang Shu (舊唐書), bölüm 194下, «Tujue xia» (突厥下). 945. Vikikaynak tam metni Birincil kaynak
  13. Wei Zheng (魏徵) vd. Sui Shu (隋書), bölüm 84, «Beidi · Tujue» (北狄·突厥). 636. Vikikaynak tam metni Birincil kaynak
  14. Yang, Xiao-Min vd. «Ancient genome of Empress Ashina reveals the Northeast Asian origin of Göktürk Khanate.» Journal of Systematics and Evolution 61, sayı 6 (2023): 1056–1064. doi:10.1111/jse.12938 Hakemli / akademik
  15. Jeong, Choongwon vd. «A dynamic 6,000-year genetic history of Eurasia’s Eastern Steppe.» Cell 183, sayı 4 (2020): 890–904. doi:10.1016/j.cell.2020.10.015 Hakemli / akademik
  16. Lee, Juhyeon, Takehiro Sato, Atsushi Tajima vd. «Medieval genomes from eastern Mongolia share a stable genetic profile over a millennium.» Human Population Genetics and Genomics (2024): 1–11. doi:10.47248/hpgg2404010004 Hakemli / akademik
Bu sayfayı kaynak gösterin:
turk.kim. “Göktürklerin kökeni: kaynaklar ve genomlar” Makale, 21 Ekim 2026. https://turk.kim/ashina-empress.html

İlgili

MakaleÇin kaynaklarında Türklerin kökeni Kanıt dosyasıGöktürkler genetik olarak kimdi? Kanıt dosyası“Türk” adı ilk nerede geçer? Kanıt dosyasıUygurlar Göktürklerle akraba mı? ŞahısBumın Kağan