Xiongnu kimdi? Dil, genetik ve Avrupa Hunları
Türkiye’de “Asya Hunları” diye bilinen Xiongnu (匈奴), MÖ 3. yüzyıldan MS 1. yüzyılın sonuna kadar Moğolistan bozkırına hâkim oldu. Kim oldukları sorusu üç ayrı soruya bölünür: kaynaklar ne anlatıyor, genomlar ne gösteriyor, hangi dili konuşuyorlardı?
Xiongnu bir halk değil, bir imparatorluktu. Çin kaynakları onu şanyü (單于) unvanlı bir hükümdarın ve birkaç soylu boyun yönettiği bir bozkır devleti olarak anlatır. Antik genomlar bu devletin batı ve doğu kökenli toplulukları birleştirdiğini ve tek bir “Xiongnu genetik profili” tanımlanamayacak kadar karışık olduğunu gösteriyor.
Dili bilinmiyor: Türkçe ve Yeniseyce iki ana aday. Avrupa Hunlarıyla bağı ise 2025’te genetik olarak kısmen doğrulandı: Karpat Havzası’ndaki bazı Hun dönemi bireyleri en üst Xiongnu elitinin soyundan geliyor; ama Karpat Havzası’nın Hun dönemi nüfusu büyük ölçüde Avrupa kökenliydi.
1. Çin kaynaklarında Xiongnu
Xiongnu hakkında bildiklerimizin çoğu iki Han dönemi tarihinden gelir: Sima Qian’ın Shiji’si (MÖ 1. yüzyıl başı) ve Ban Gu’nun Han Shu’su (MS 1. yüzyıl). İkisi de Xiongnu’ya ayrı birer bölüm ayırır. Bunlar düşman bir komşunun gözünden yazılmış metinlerdir; yine de devletin yapısını şaşırtıcı ayrıntıyla anlatırlar.
Shiji Xiongnu’nun atasını efsanevi Xia hanedanının soyundan Chunwei’ye bağlar[1]. Bu bir soy kütüğü anlatısıdır; Sima Qian kendisi de Chunwei’den Modu’nun babasına kadar geçen bin yılı karanlık sayar. Tarih, Modu (冒頓) ile başlar: Modu babası Touman’ı öldürterek şanyü olur. Geleneksel tarih MÖ 209’dur; bu tarih Sima Qian’ın metninde değil, sonraki bir şerhte geçer[2].
Modu’dan itibaren Xiongnu’yu sol (doğu) ve sağ (batı) kanatlara ayrılmış, her birinde “bilge kral” unvanlı prenslerin bulunduğu ikili bir devlet olarak görürüz. Sima Qian bunu anlatırken Xiongnu dilinden bir sözcüğün anlamını da verir[1]:
匈奴謂賢曰「屠耆」,故常以太子爲左屠耆王。“Xiongnu ‘bilge’ye tuqi der; bu yüzden veliaht genellikle Sol Tuqi Kralı olur.”
Devlet “on bin atlı” unvanlı 24 komutana bölünmüştü; büyük memurluklar babadan oğula geçiyordu ve Huyan, Lan ve sonradan Xubu adlı üç boy “soylu” sayılıyordu[1]. Han Shu hükümdarın tam unvanını da kaydeder: chengli gutu şanyü, yani “Gök oğlu şanyü”[3]. Bu sözcüklerin hangi dilde olduğu, aşağıda göreceğimiz dil tartışmasının merkezindedir.
Xiongnu’nun gücünü en iyi gösteren olay MÖ 200’deki Baideng kuşatmasıdır: Han hanedanının kurucusu imparator Gaozu, Modu’nun ordusu tarafından yedi gün kuşatıldı. Gaozu şanyünün eşine gizlice hediyeler gönderdi; eşin telkini ve Modu’nun gelmeyen müttefiklerinden kuşkulanması üzerine kuşatma gevşetildi[1, 4]. Ardından Han sarayı “akrabalık antlaşması” (和親) imzaladı: imparatorluk ailesinden bir kızı şanyüye eş olarak gönderdi ve Xiongnu’ya her yıl belirli miktarda ipek, şarap ve tahıl vermeyi üstlendi[1].
2. Zaman çizelgesi
- MÖ 209 Modu şanyü olur (geleneksel tarih, şerhten)[2].
- MÖ 200 Baideng kuşatması: Han imparatoru Gaozu yedi gün kuşatılır[4].
- MS 48 Xiongnu ikiye bölünür; Güney Xiongnu Han hanedanına bağlanır[5].
- MS 89 Han ve Güney Xiongnu ordusu Kuzey Xiongnu’yu yener; komutan Dou Xian Yanran Dağı’nda bir zafer yazıtı kazdırır[6].
- MS 91 Kuzey şanyü yenilir ve kaçar; kaynaklara göre “nerede olduğu bilinmez”[5].
- 91 sonrası Xianbei eski Xiongnu topraklarına yerleşir; geride kalan Xiongnu kendine Xianbei der[7]. Kuzey şanyünün batıya, Kangju’ya gittiği yazılır[8].
- 313 Bir Soğd mektubu, Kuzey Çin’i yağmalayan Xiongnu’dan “Xwn” (Hun) diye söz eder[9].
- 328 Jin Shu’ya (648) göre bu yılın sonunda, Xiongnu’nun bir kolu olan Jie’nin dilinde tek cümlelik bir beyit söylenir[10].
- 350–360 Tarihçi de la Vaissière’e göre “Hun” siyasal kimliği altındaki boylar Altay bölgesinden batıya yayılır[9].
- 370’ler Hunlar Doğu Avrupa’da görünür[11].
3. Genomlar ne gösteriyor?
2018’den bu yana Moğolistan’daki Xiongnu mezarlarından yaklaşık yüz kişinin genomu okundu. Bulgular kaynakların anlattığı çok boylu imparatorluk tablosuyla uyumlu, ama ondan daha da karışık bir nüfus gösteriyor.
İki gen havuzunun birleşmesi
Jeong ve ark. 2020’de Moğolistan’ın 6.000 yıllık genetik tarihini incelerken Xiongnu döneminden 60 birey[12] analiz etti. Erken Xiongnu döneminde iki ayrı gen havuzu birleşiyor: batı Moğolistan’ın Demir Çağı toplulukları (Sagly/Uyuk kültürü) ve doğu Moğolistan’ın “Levha Mezar” (Slab Grave) toplulukları. Geç Xiongnu döneminde buna Sarmatlarla ilişkili yeni bir batı kaynağı ve Han Çin’iyle karışım eklenir[12]. Yazarların ifadesiyle Xiongnu dönemindeki gen akışı, batı ve doğu Moğolistan’ın gen havuzlarını birleştirerek başladı, batı ve doğu Asya’nınkileri birleştirerek bitti.
Bu çeşitlilik coğrafyaya göre de dağılmıyor: imparatorluğun batısındaki mezarlıklar daha “batılı”, doğusundakiler daha “doğulu” değil[12].
Statü ve köken
Lee ve ark. 2023’te imparatorluğun batı sınırındaki iki mezarlığı inceledi (toplam 18 birey[13]). Tek bir yerel topluluktaki genetik çeşitlilik bütün imparatorluğunkine denkti. En düşük statülü kişiler en karışık kökene sahipti; yüksek statülüler daha homojendi ve soylarının büyük kısmını doğudaki Levha Mezar topluluklarından alma eğilimindeydi. İki mezarlıkta da en yüksek statülü mezarlar kadınlara aitti[13].
Lee ve ark.’nın vardığı sonuç bu makalenin de temel çerçevesidir: bu kadar çeşitlilik, “temsilî bir Xiongnu genetik profili” tanımlamayı anlamsız kılar[13]. Başka bir mezarlıkta yapılan, genom çapında olmayan bir çalışma da beş kuşaklık geniş bir aileyi ve aile içinde çok yüksek statülü bir kadını belgeledi[14].
4. Baba hatları: AADR sayımı
Xiongnu’nun “asıl” baba hattı hangisiydi? Bu soruya yanıt aramak için antik genomların derlendiği açık veritabanı AADR’de (sürüm v66.p1) Moğolistan’daki Xiongnu dönemi erkeklerini saydık[15]. Karma dönem etiketlerini (Orta Çağ, Erken Demir Çağı, Xianbei gibi) dışarıda bıraktığımızda Y kromozomu belirlenmiş 25 erkek kalıyor. Sayım ISOGG notasyonundaki otomatik atamalara dayanır; yinelenen kütüphaneler tek birey sayılmıştır.
| Küme | Erkek | Haplogruplar |
|---|---|---|
| Moğolistan, Xiongnu dönemi (karma etiketler hariç) | 25 | R1a 7 · Q 4 · C 3 · R1b 3 · J2 2 · N 2 · J1 1 · O 1 · L 1 · NO 1 |
| Etiketinden bağımsız, doğrudan radyokarbonla Xiongnu dönemine (yaklaşık MÖ 250 – MS 150) tarihlenenler | 12 | R1a 4 · R1b 3 · C 2 · Q 1 · N 1 · O 1 |
Tablo tek bir baskın baba hattı göstermiyor. Batı Avrasya’da yaygın hatlar (R1a, R1b, J) erkeklerin yarısından fazlasında, doğu hatları (Q, C, O, N) geri kalanında görülüyor; R1a tek başına en sık hat. Bu, otozomal genomlardaki karışıklıkla uyumludur. Lee ve ark. da Xiongnu erkeklerinin hem Q hem C taşıdığını not eder[13].
Sınırlar: sayılar küçük; bir mezarlıktaki kardeşler aynı hattı taşıdığı için bağımsız gözlem sayısı daha da azdır. Yüzdeler on puan kadar oynayabilir. Bu sayım “Xiongnu’nun haplogrubu X’ti” türünden bir sonuca izin vermez.
5. Dil tartışması
Xiongnu kendi dilinde metin bırakmadı. Elimizde Çinli tarihçilerin kaydettiği birkaç yüz ad ve sözcük ile Xiongnu’nun bir kolu olan Jie’den kalma dört sözcüklük bir beyit var. Bu malzeme üzerine başlıca üç görüş savunuldu: Türkçe, Yeniseyce ve sınıflandırılamaz bir dil. Doğu İrancası ve Moğolca da önerildi. Son yıllarda tartışma ilk ikisi arasında yoğunlaştı.
Türkçe görüşü
Savelyev ve Jeong (2020), Xiongnu sözcüklerinin etimolojilerini değerlendirip nüfusun büyük kısmının büyük olasılıkla Geç Ön-Türkçe konuştuğu sonucuna vardı. Yanında erken bir Doğu İran katmanı da gördüler[16].
Beyit 1900’den bu yana çoğunlukla erken Türkçe olarak okundu[16, 17]. Wei Shu Türk dilli Gaoche’nin dilini Xiongnu diline benzetir[18].
Yeniseyce görüşü
Pulleyblank (1962) Xiongnu sözcüklerinin ses yapısının Türkçe ve Moğolcaya uymadığını, bazılarının Yeniseyce sözcüklere benzediğini savundu[19]. Vovin ve ark. (2016) beyiti Yeniseyce okudu[20].
Bonmann ve Fries (2025) Xiongnu ve Hunların aynı dili, Yeniseyce ailesinden Arin’in eski bir biçimini konuştuğunu öne sürdü; Türkçedeki göl ve gümüş gibi sözcükleri bu dilden alıntı saydı[11].
Bu iki görüş birbirini tümüyle dışlamak zorunda değil. 2026’da Ünal (makalenin özetine göre), Türkçe ile Yeniseyce arasındaki en eski sözcük alışverişini MÖ 5.–4. yüzyıllara tarihledi; ona göre iki dili konuşanlar Xiongnu İmparatorluğu kurulmadan önce komşuydu. Ünal da Türkçedeki iki sözcüğü Eski Arin’den alıntı sayar[21]. Çok dilli bir imparatorlukta yönetici çekirdeğin dili ile halkın büyük kısmının dili farklı olabilir. Ayrıntılar ve her argümanın dayanağı için: Xiongnu Türkçe mi konuşuyordu?
6. Avrupa Hunları
Kuzey Xiongnu 89–91’de dağıldıktan yaklaşık üç yüzyıl sonra, 370’lerde Hunlar Doğu Avrupa’da göründü. Adların benzerliği 18. yüzyıldan beri bir bağ olduğunu düşündürdü; 3. yüzyıl sonu ile 4. yüzyıl başında Soğdlular ve Budist çevirmenler de Xiongnu’ya “Hun” diyordu[9]. Ama kaynaklar bu iki grubu doğrudan birbirine bağlamaz.
2025’te Gnecchi-Ruscone ve ark., Moğolistan’dan Karpatlar’a uzanan genomları karşılaştırdı (toplam 370 birey[22]) ve uzun ortak DNA parçalarıyla bazı Hun dönemi bireylerini en üst Xiongnu elitine bağladı. Aynı çalışma Karpat Havzası’nda büyük bir doğu kökenli topluluk bulmadı: 5.–6. yüzyıl Karpat bireylerinde doğu izi taşıyanlar 371 bireyin 26’sı[22]. Yani Hun dönemi Karpat nüfusunun küçük bir bölümü Xiongnu elit soylarına uzanıyor; büyük çoğunluğu ise uzanmıyor. Ayrıntılar: Avrupa Hunları Xiongnu’nun torunları mı?
7. Xiongnu ve Türkler
Xiongnu ile sonraki Türk halkları arasındaki bağı ilk kuranlar Çinli tarihçilerdir: Zhou Shu Göktürkleri “Xiongnu’nun ayrı bir kolu”, iki Tang tarihi de Uygurları “Xiongnu soyu” olarak tanıtır. Bu kayıtlar ve sınırları ayrı bir dosyada: Çin kaynakları Göktürkleri Xiongnu’ya bağlar mı?
Genetik tablo daha karmaşık. Moğolistan’daki Göktürk ve Uygur dönemi bireyleri, Xiongnu döneminden farklı genetik profiller taşıyor; bu, araya yeni gen akışlarının girdiğini düşündürür. Xiongnu ile Göktürkler arasında neredeyse hiç örneklenmemiş yaklaşık 400 yıllık bir boşluk da var[12]. Xiongnu’dan Göktürklere doğrudan bir soy çizgisi bu yüzden henüz test edilemiyor.
Bugün söylenebilecek olan şu: Xiongnu, sonraki bozkır imparatorluklarının (Xianbei, Rouran, Göktürk, Uygur) devlet geleneğini, unvanlarını ve insan topluluklarını devraldığı bir dünyanın ilk büyük örgütlenmesiydi. Türk dilli halklar bu dünyanın içinden çıktı. “Türklerin atası” ya da “Türklerle ilgisiz” gibi tek cümlelik yargılar bu tabloyu anlatmaya yetmez.
8. Bunu söylemek doğru değil
- “Xiongnu bir Türk boyuydu.” Xiongnu çok boylu, çok kökenli bir imparatorluktu. Genomlar tek bir halk profili göstermiyor; dili de bilinmiyor.
- “Xiongnu’nun Türklerle hiçbir ilgisi yoktur.” Çin kaynakları Göktürkleri ve Uygurları Xiongnu’ya bağlar; Xiongnu kayıtlarında Türkçede de yaşayan sözcükler (Tengri gibi) geçer; Türkçe görüşü hakemli yayınlarla savunuluyor. Bağın niteliği tartışmalıdır, varlığı değil.
- “Xiongnu’nun haplogrubu C2 (ya da Q, ya da R1a) idi.” Xiongnu erkekleri en az altı farklı ana haplogrup (sekiz alt kol) taşıyor; hiçbiri baskın değil.
- “Xiongnu’nun dilinin Yeniseyce olduğu 2025’te kanıtlandı.” Bu bir hipotezdir. Yazarları delillerini “kesin” sayar, ama hipotez tam bir eleştirel değerlendirmeden henüz geçmedi.
- “Modu MÖ 209’da tahta çıktı, bunu Sima Qian yazar.” Tarih Sima Qian’ın metninde değil, sonraki bir şerhte geçer. Kullanılabilir ama “geleneksel tarih” olarak.
9. Açık sorular
- Xiongnu yönetici çekirdeği hangi dili konuşuyordu ve bu dil halkın çoğunluğunun diliyle aynı mıydı?
- Xiongnu’dan Göktürklere uzanan dört yüzyılda bozkır nüfusu nasıl değişti? Bu dönemden (Xianbei ve Rouran) çok az genom var.
- Xiongnu soyu Moğolistan’dan Karpatlar’a hangi yoldan ve hangi topluluklarla taşındı?
- Kadınların en yüksek statülü mezarlarda bulunması, sınır bölgelerine mi özgüydü, yoksa imparatorluğun genelinde mi geçerliydi?
Kaynaklar
- Sima Qian (司馬遷). Shiji (史記), bölüm 110, «Xiongnu liezhuan» (匈奴列傳). MÖ yak. 91. Vikikaynak tam metni Birincil kaynak
- Sima Qian (司馬遷). Shiji (史記), bölüm 110, «Shiji sanjia zhu» (史記三家註) baskısı: Pei Yin Jijie, Sima Zhen Suoyin, Zhang Shoujie Zhengyi şerhleriyle. Vikikaynak tam metni Birincil kaynak
- Ban Gu (班固) vd. Han Shu (漢書), bölüm 94上, «Xiongnu zhuan shang» (匈奴傳上). MS 1. yy sonu. Vikikaynak tam metni Birincil kaynak
- Ban Gu (班固) vd. Han Shu (漢書), bölüm 1, «Gaodi ji» (高帝紀). MS 1. yy sonu. Vikikaynak tam metni Birincil kaynak
- Fan Ye (范曄). Hou Han Shu (後漢書), bölüm 89, «Nan Xiongnu liezhuan» (南匈奴列傳). 5. yy. Vikikaynak tam metni Birincil kaynak
- Fan Ye (范曄). Hou Han Shu (後漢書), bölüm 23, «Dou Rong liezhuan» (竇融列傳), Dou Xian (竇憲) ek biyografisi. 5. yy. Vikikaynak tam metni Birincil kaynak
- Fan Ye (范曄). Hou Han Shu (後漢書), bölüm 90, «Wuhuan Xianbei liezhuan» (烏桓鮮卑列傳). 5. yy. Vikikaynak tam metni Birincil kaynak
- Wei Shou (魏收). Wei Shu (魏書), bölüm 102, «Xiyu zhuan» (西域傳). 554. Bu bölümün aslı kayıptır; bugünkü metin Bei Shi (北史) 97’den tamamlanmıştır. Vikikaynak tam metni Birincil kaynak
- de la Vaissière, Étienne. «Huns et Xiongnu.» Central Asiatic Journal 49, sayı 1 (2005): 3–26. Türkçesi: «Hunlar ve Xıongnu», çev. Özgür Yılmaz, Türk Dünyası İncelemeleri Dergisi 16, sayı 1 (2016): 183–198. bağlantı Hakemli / akademik
- Fang Xuanling (房玄齡) vd. Jin Shu (晉書), bölüm 95, «Yishu zhuan» (藝術傳), Fotudeng (佛圖澄) biyografisi. 648. Vikikaynak tam metni Birincil kaynak
- Bonmann, Svenja ve Simon Fries. «Linguistic evidence suggests that Xiōng-nú and Huns spoke the same Paleo-Siberian language.» Transactions of the Philological Society 124, sayı 1 (2026): 29–52. Çevrimiçi yayın 16 Haziran 2025. doi:10.1111/1467-968X.12321 Hakemli / akademik
- Jeong, Choongwon vd. «A dynamic 6,000-year genetic history of Eurasia’s Eastern Steppe.» Cell 183, sayı 4 (2020): 890–904. doi:10.1016/j.cell.2020.10.015 Hakemli / akademik
- Lee, Juhyeon vd. «Genetic population structure of the Xiongnu Empire at imperial and local scales.» Science Advances 9, sayı 15 (2023): eadf3904. doi:10.1126/sciadv.adf3904 Hakemli / akademik
- Keyser, Christine vd. «Genetic evidence suggests a sense of family, parity and conquest in the Xiongnu Iron Age nomads of Mongolia.» Human Genetics 140, sayı 2 (2021): 349–359. doi:10.1007/s00439-020-02209-4 Hakemli / akademik
- Mallick, Swapan vd. «The Allen Ancient DNA Resource (AADR) a curated compendium of ancient human genomes.» Scientific Data 11 (2024): 182. Kullanılan sürüm: v66.p1. doi:10.1038/s41597-024-03031-7 Hakemli / akademik
- Savelyev, Alexander ve Choongwon Jeong. «Early nomads of the Eastern Steppe and their tentative connections in the West.» Evolutionary Human Sciences 2 (2020): e20. (Düzeltme: Evolutionary Human Sciences 4 (2022): e8, doi 10.1017/ehs.2022.8 — yalnız Şekil 3.) doi:10.1017/ehs.2020.18 Hakemli / akademik
- Bazin, Louis. «Un texte proto-turc du IVe siècle: le distique hiong-nou du “Tsin-chou”.» Oriens 1, sayı 2 (1948): 208–219. doi:10.2307/1578997 Hakemli / akademik
- Wei Shou (魏收). Wei Shu (魏書), bölüm 103, «Gaoche» (高車). 554. Bu bölümün aslı kayıptır; bugünkü metin Bei Shi (北史) 98’den tamamlanmıştır. Vikikaynak tam metni Birincil kaynak
- Pulleyblank, Edwin G. «The consonantal system of Old Chinese.» Asia Major 9 (1962–1963): 58–144, 206–265. Xiongnu dili eki («Appendix: The Hsiung-nu language»): s. 239–265. Hakemli / akademik
- Vovin, Alexander, Edward Vajda ve Étienne de la Vaissière. «Who were the *Kjet (羯) and what language did they speak?» Journal Asiatique 304, sayı 1 (2016): 125–144. doi:10.2143/JA.304.1.3146838 Hakemli / akademik
- Ünal, Orçun. «Yeniseian as one of the earliest languages in contact with Turkic: newly proposed loanwords in both directions.» Transactions of the Philological Society (2026), çevrimiçi yayın 14 Ağustos 2026. doi:10.1111/1467-968x.70039 Hakemli / akademik
- Gnecchi-Ruscone, Guido Alberto vd. «Ancient genomes reveal trans-Eurasian connections between the European Huns and the Xiongnu Empire.» PNAS 122, sayı 9 (2025): e2418485122. doi:10.1073/pnas.2418485122 Hakemli / akademik
turk.kim. “Xiongnu kimdi? Dil, genetik ve Avrupa Hunları” Makale, 21 Ekim 2026. https://turk.kim/xiongnu-genetics.html